Houd op met gissen over de opstelling van je tunneloven
Het opzetten van een tunneloven voor het aanbrengen van groene poedercoating lijkt meestal op een soort spelletje van ‘proberen en kijken wat er gebeurt’. Je bouwt de oven op, test hem met een paar onderdelen, beseft dat er ergens in de oven een koude plek is, en besteedt daarna de rest van de dag aan het verplaatsen van de verwarmers. Het is een enorme rompslomp.
Wij hebben een betere manier gevonden: digitale tweelingen. In feite simuleren we eerst alles, voordat we ook maar één verwarmer in de oven monteren.
Zien hoe de warmte zich verspreidt
Denk hier niet alleen aan een complex 3D-ontwerp. Het gaat om een model dat echt rekening houdt met de wetten van de fysica. We invoeren de vermogenswaarden van de verwarmers en de specifieke warmtecapaciteit van de onderdelen. Hierdoor kan de simulatie precies laten zien hoe de warmte zich door de oven verspreidt.
Je kunt zo de gebieden vinden waar de lucht stil blijft staan, of waar de onderdelen niet goed drogen. Op deze manier kun je de juiste afstand tussen de verwarmers bepalen. Als je ze te dicht bij elkaar plaatst, zal het poeder verbranden. Te ver uit elkaar? Dan drogen de onderdelen ongelijkmatig. De simulatie vertelt ons precies welke afstand nodig is om de temperatuur constant te houden. Geen geraden meer nodig.
Verminderen van verspillingen
Fysiek prototype maken is erg kostbaar. Elke keer dat je de verwarmers verplaatst, verbruik je energie en gooi je kapotte onderdelen weg.
Met digitale tweelingen kunnen we eerst alles ‘voorbereiden’. We kunnen de snelheid van de transportband aanpassen en precies zien hoe dit de tijd die nodig is voor het drogen van de onderdelen beïnvloedt, zonder dat er metalen onderdelen worden verspild.
Bovendien krijg je een duidelijk overzicht van de warmteverdeling. Hierdoor weet je meteen of je stroomvoorziening voldoende is, of dat je straks te maken krijgt met problemen wanneer alle zones de maximale temperatuur bereiken.
De werkelijkheid controleren
Het is natuurlijk geen magie. Het model is alleen zo goed als de informatie die we erin invoeren. Als het in werkelijkheid 10 graden koeler is dan in onze simulatie, zal de tijd die nodig is om de oven op temperatuur te brengen veranderen.
Daarom doen we nog steeds wat klassieke kalibraties. Zodra de oven in gebruik is, controleren we de waarden van de sensoren om er zeker van te zijn dat de digitale wereld overeenkomt met de echte wereld.