มาพูดกันเรื่องหลอดอินฟราเรดชนิดควอตซ์กันดีกว่า วิธีการทำงานของหลอดเหล่านี้ก็คือ มีไส้ทังสเตนอยู่ภายในหลอดควอตซ์ โดยมีก๊าซฮาโลเจนอยู่ภายในด้วย ก๊าซนี้แหละคือสิ่งสำคัญ เพราะมันช่วยป้องกันไม่ให้ไส้ทังสเตนสึกหรอเร็วเกินไป โดยการดันทังสเตนที่ระเหยออกมากลับเข้าไปที่ไส้อีกครั้ง ผลลัพธ์ก็คือการให้รังสีอินฟราเรดความยาวคลื่นสั้น รังสีนี้จะซึมเข้าไปในวัสดุได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งดีกว่าเครื่องทำความร้อนแบบความยาวคลื่นยาวแบบเก่าๆ การแลกเปลี่ยนระหว่างกำลังไฟกับความเสียหาย เมื่อเราพิจารณาถึงสเปคของหลอด สิ่งสำคัญก็คือกำลังไฟที่ใช้ในแต่ละหลอด หากคุณต้องการให้หลอดสามารถสร้างความร้อนได้อย่างรวดเร็ว คุณก็ต้องใช้หลอดที่มีกำลังไฟสูง แต่นั่นก็จะสร้างแรงกดดันมากมายให้กับหลอดควอตซ์ด้วย นอกจากนี้ ควรระวังเรื่องแหล่งจ่ายไฟด้วย อย่าปล่อยให้มีกระแสไฟสูงในช่วงเริ่มต้นการทำงาน เพราะมีหลอดมากมายที่เสียหายเพียงเพราะใช้คอนแทคเตอร์ที่มีขนาดเล็กเกินไป อย่าปล่อยให้ชิ้นส่วนราคาถูกมาทำลายหลอดราคาแพงได้ วัสดุและการปรับแต่ง เราใช้ควอตซ์ที่มีความบริสุทธิ์สูง เพื่อให้รังสีอินฟราเรดสามารถผ่านเข้ามาได้มากที่สุด โดยไม่ถูกกักไว้ภายในหลอด ขึ้นอยู่กับวัสดุที่คุณต้องการให้ร้อน คุณอาจต้องการหลอดที่มีการเคลือบผิว เพื่อช่วยปรับสเปกตรัมความร้อน หรือป้องกันไม่ให้ไส้ทังสเตนสัมผัสกับสิ่งสกปรกหรือสารเติมแต่งต่างๆ สำหรับการเชื่อมต่อสายไฟ เราใช้คอนเนคเตอร์แบบ R7s หรือ Sk15 ซึ่งสามารถใช้งานได้กับซ็อกเก็ตอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ แต่อย่าลืมที่จะทำความสะอาดขั้วต่อให้ดี หากมีคราบสกปรก ก็จะเกิดปัญหาไฟฟ้าลัดวงจร ซึ่งเป็นปัญหาที่ไม่มีใครอยากเจอ การใช้งานจริง (และจุดที่คนมักทำผิด) หากคุณใช้หลอดเหล่านี้ในการผลิต PET หรือการอบวัสดุต่างๆ หลอดเหล่านี้จะเป็นตัวช่วยที่ดีมาก เพราะสามารถสร้างความร้อนได้อย่างรวดเร็ว แต่มีข้อควรระวังคือคุณต้องทำความสะอาดกระจกสะท้อนความร้อนให้ดี แม้จะมีฝุ่นเพียงเล็กน้อยก็สามารถลดประสิทธิภาพการทำงานของหลอดได้ นอกจากนี้ ควรระวังเรื่องระยะห่างระหว่างหลอดกับวัสดุด้วย หากติดตั้งหลอดใกล้กับวัสดุเกินไป ก็จะทำให้วัสดุถูกเผาไหม้ก่อนที่หลอดจะร้อนขึ้น ควรมีระยะห่างที่เหมาะสม นั่นคือวิธีเดียวที่จะทำให้การอบวัสดุมีประสิทธิภาพจริงๆ