Waarom uw IR-lampen moeten gaan ‘praten’ Al lang zijn infrarode droogingslampen nogal eenvoudig van opbouw. U sluit ze aan, stelt een tijdschakelaar in en hoopt dat de oppervlaktetemperatuur inderdaad op het gewenste niveau komt. Het is echter veel gokken. Maar er gebeuren veranderingen. We bewegen ons steeds meer weg van deze ‘domme’ lampen en richting apparaten die echt kunnen communiceren met de PLC. Over een paar jaar zullen uw lampen niet alleen bronnen van warmte zijn – ze zullen ook dataleveren. Hou op met gokken, begin met weten Meestal maken we gebruik van externe pyrometer om een benaderende schatting te maken van de warmtestroom. Dat is net alsof je probeert de temperatuur van een kamer in te schatten door in de gang te staan. De nieuwe manier? De sensoren rechtstreeks in de lampkop plaatsen. Op deze manier kunnen de lampen u vertellen wanneer ze beginnen te verslechteren. In plaats van wakker te worden met een kapotte lamp en een heleboel beschadigde onderdelen, geeft de lamp u gewoon aan wanneer de vermogen afneemt. Hierdoor wordt een noodsituatie omgezet in een gemakkelijke oplossing op een gewone dinsdagmiddag. Hoe het werkt (en de uitdagingen) Het is niet zo simpel om een lamp zodanig te laten ‘praten’ dat deze kan communiceren. Er is een echt communicatieprotocol nodig – denk aan IO-Link of Modbus – dat is ingebouwd in de voeding. U kunt hier geen gewone relais gebruiken. Er is behoefte aan een controller die in staat is om een constante stroom aan data te verwerken, zonder dat deze wordt belemmerd door de enorme hoeveelheid hoge spanning die de gloeidraden wordt toegepast. De nadelen Het nadeel is dat dit een extra laag complexiteit met zich meebrengt. U moet nu niet alleen rekening houden met de warmte, maar ook met het netwerk. Als er een netwerkswitch uitvalt, raakt u niet alleen uw gegevens kwijt – u kunt zelfs de lampen niet meer activeren. Bovendien moet u goed opletten bij het aanleggen van de kabels. Die hoge-spanningslampen zorgen voor veel elektromagnetische interferentie (EMI), waardoor de gegeveniskabels beschadigd kunnen raken als ze niet goed beschermd zijn. Toch is dit de beste oplossing voor productielijnen waarbij geen enkel defect onderdeel getolereerd kan worden. Het is gewoon een slimmere manier van werken.